Image

Λίγα λόγια για το κοινωνικό-δραματικό παιχνίδι...

Όταν το παιδί παίζει με ένα ή περισσότερα άτομα και μιμείται καθημερινούς κοινωνικούς ρόλους όπως  «Η μαμά και το παιδί» ή «Ο γιατρός και ο άρρωστος», τότε μιλάμε για κοινωνικό-δραματικό παιχνίδι.

Ακόμη και αν το παιχνίδι μας φαίνεται ασυνάρτητο, χωρίς συνέχεια και όριο, έχει λογική για τα παιδιά. 

 

 

Τα παιδιά μέσα από το κοινωνικό-δραματικό παιχνίδι εκφράζουν:

Τι ξέρουν για τον κόσμο («Βάλε το παγωτό στην κατάψυξη, θα λιώσει»)

Τους φόβους τους («Δεν θέλω να πάω στο γιατρό για να μην μου κάνει εμβόλιο»)

Τις ευχές τους  («Εγώ θα έχω ένα μεγάλο σπίτι με πισίνα»)

Τις φιλοδοξίες τους («Εγώ θα κάνω τον γιατρό, γιατί αυτό θα γίνω όταν μεγαλώσω»)

Τις κοινωνικές στάσεις («Εσύ είσαι η μαμά, εσύ θα μαγειρέψεις»)

 

Λέμε ΝΑΙ στο κοινωνικό-δραματικό παιχνίδι, διότι  βοηθάει τα παιδιά  να μάθουν:

Να εξερευνούν τον κόσμο των μεγάλων 

Να εκφράζουν τις επιθυμίες τους με έναν κοινωνικά αποδεκτό τρόπο

Όπως  σε κάθε ομαδικό παιχνίδι να συνεργάζονται με τους άλλους , να αλληλεπιδρούν, να μοιράζονται, να διαπραγματεύονται και να επικοινωνούν.

 

Με το κοινωνικό-δραματικό παιχνίδι ενισχύεται:

Η γλώσσα, με τη χρήση διαλόγων και ειδικού λεξιλογίου ανάλογα με το ρόλο (π.χ. η πίεση του ασθενή ή η τιμή του κιλού)

Η φαντασία και η δημιουργικότητα, με την παραγωγή ιστοριών-σεναρίων (π.χ. «Εγώ θα είμαι η γιαγιά και εσείς θα έρθετε στο χωριό να με δείτε...») και τη χρήση αντικειμένων με διάφορους τρόπους (π.χ. η χτένα που γίνεται μικρόφωνο)

Η μνήμη, μέσα από την επανάληψη διαλόγων ή γεγονότων που έζησαν (π.χ. Οδοντίατρος: «Τα γλυκά βλάπτουν τα δόντια») 

 

Πως μπορούμε εμείς να βοηθήσουμε;

Ας...

Δώσουμε χώρο στα παιδιά να παίξουν ελεύθερα

και χρόνο να ολοκληρώσουν το παιχνίδι τους

Παρέχουμε στα παιδιά διάφορα υλικά (υφάσματα, ρούχα, ασφαλή οικιακά σκεύη κ.α)

 

Ιδέες για να εμπλουτίσουμε το παιχνίδι τους με:

Εναλλακτικούς ρόλους. Συχνά παρατηρείται η μίμηση συγκεκριμένων ρόλων από τα παιδιά, όπως ‘‘μαμά-παιδί’’. Γιατί να μην προσθέσουμε το ρόλο της θείας, της νονάς, της γειτόνισσας;

Διαλόγους. Ας παροτρύνουμε τα παιδιά να μιλήσουν παραπάνω π.χ. όταν παίζουν το ρόλο του μανάβη ‘‘πόσο ζυγίζει αυτή η σακούλα με τα πορτοκάλια;’’

Πρωτότυπα υλικά. Για παράδειγμα, με μία βαλίτσα και έναν χάρτη τα ωθούμε να ‘‘πάνε ένα ταξίδι’’ στο παιχνίδι τους.

Υλικά πολλαπλής χρήσης. Για παράδειγμα, με μία άσπρη ρόμπα το παιδί μπορεί να γίνει γιατρός, φαρμακοποιός, κομμωτής κ.α.

Και φυσικά...ας γυρίσουμε το χρόνο πίσω, να γίνουμε παιδιά και ας παίξουμε μαζί τους.

 

Κωνσταντίνου Γεωργία

Νηπιαγωγός Νηπιακού Τμήματος Βρεφονηπιακού Σταθμού “αστεράκια”

 

Πηγές

Friedirich H. (2000). Επικοινωνία στο Νηπιαγωγείο. Τα παιδιά ως ακροατές και ομιλητές. (Νούσια Ε., Μτφρ). Αθήνα: τυπωθητώ

Κακάνα, Δ. και Σιμούλη, Γ. (Επιμ.) (2008). Η προσχολική εκπαίδευση στον 21ο αιώνα: Θεωρητικές προσεγγίσεις και διδακτικές πρακτικές. Θεσσαλονίκη: επίκεντρο

Πληροφορίες από το διαδίκτυο.